บทที่ 161 ความเข้าใจผิดในอดีต

บทที่ 161 ความเข้าใจผิดในอดีต

หลิ่วอวิ๋นเหมียนเตรียมจะถอยออกไปอย่างว่าง่าย

—เรื่องของคนพวกนี้ อย่างแรก นางไม่เข้าไปยุ่งหากไม่จำเป็น อย่างที่สอง นางเหนื่อยใจกับนิสัยที่เซียวเหิงกัดฟันแน่นไม่ยอมพูดอะไรเลย

แต่เซียวเหิงกับลู่ฉือกลับกล่าวขึ้นพร้อมกันว่า “เจ้าอย่าเพิ่งไป”

จุ๊ ๆ พี่น้องคู่นี้ช่างรู้ใจกันดีเสียจริง

ลู่ฉือดึงมือหลิ่วอวิ๋นเหมียนไว้ “พี่เขย พวกเราก็เป็นครอบครัวเดียวกัน เรื่องของข้าไม่เคยปิดบังนาง”

เซียวเหิงฟังแล้วทั้งปลื้มใจทั้งละอาย

หากนางรู้ตั้งแต่แรกว่าคำว่า “รักกันและไม่สงสัยกัน” เป็นเช่นนี้ ตลอดหลายปีที่ผ่านมานางจะได้ไม่เดินอ้อมทางมากมายเช่นนี้หรือไม่?

จวิ้นอ๋องหลีดูเหมือนจะยอมแล้ว เขาเงียบไปครู่หนึ่งก่อนจะเอ่ยช้า ๆ