กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ภูเขา
บทที่ 144 พบกันอีกครั้ง
“แซ่...แซ่หลิ่ว...”
ตรงกันแล้ว!
แซ่หลิ่วก็ตรงกันแล้ว
ลู่ฉือรู้สึกว่าความยินดีดั่งคลื่นมหึมาพลันถาโถมเข้ามาในอกที่เดิมขมขื่นจนแทบทนไม่ไหว
“ดูแลพี่สาวให้ดี”
พอพูดจบ เขาก็รีบร้อนออกจากประตูแทบจะรอไม่ไหว แล้วเคาะประตู
พั่งยาได้ยินเสียงเคาะประตูรัว ๆ จากด้านนอก จึงพึมพำว่า “ช่วงปีใหม่แท้ ๆ เคาะเสียจนคนฟังขนลุกไปหมด”
“คงเป็นบ้านข้าง ๆ” หลิ่วอวิ๋นเหมียนกล่าว พลางลุกขึ้นเดินตามหลิ่วหมิงอี้ที่ถือโคมจะออกไปเปิดประตู “พี่รอง ข้าไปด้วย”
“ได้” หลิ่วหมิงอี้ประคองนางไว้ “ค่อย ๆ เดิน เหมียนเหมียน เจ้าเข้าไปช่วยเกลี้ยกล่อมด้วยเถิด อย่างไรนั่นก็เป็นชีวิตคน...”