บทที่ 128 เพิ่งมาถึงเมืองหลวง

บทที่ 128 เพิ่งมาถึงเมืองหลวง

ในเมื่อเก็บนางมาแล้ว ก็พาไปด้วยเถิด

คณะเดินทางมุ่งหน้าไปยังเมืองหลวงต่อ

บางทีอาจเป็นเพราะหยุดยาแล้ว ความสับสนในดวงตาของเสี่ยวไป๋จึงค่อย ๆ จางหาย กลายเป็นแม่นางที่กระตือรือร้นอย่างยิ่ง แถมยังพูดมากเป็นพิเศษ

นางเปี่ยมด้วยชีวิตชีวาและเต็มไปด้วยความอยากรู้อยากเห็นต่อสิ่งที่พบเห็นระหว่างทาง

เพียงแต่ไม่ว่าหลิ่วอวิ๋นเหมียนจะพยายามชี้แนะอย่างไร นางก็ยังนึกเรื่องราวในอดีตของตนไม่ออกเลย

นอกจากหลิ่วหมิงอี้ที่เขินอาย คอยหลบนางอยู่ทุกหนแห่งจนแทบหลบไม่ทันแล้ว นอกนั้นก็ไม่มีอะไร

ดูเหมือนแม่นางคนนี้สมองจะมีปัญหา อีกทั้งยังลืมเรื่องการวางตัวระหว่างชายหญิงไปด้วย

หลิ่วอวิ๋นเหมียนรู้สึกว่าก่อนหน้านี้ตนคงคิดผิดไป

นางคิดว่าเสี่ยวไป๋น่าจะมาจากตระกูลสูงศักดิ์