กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ภูเขา
บทที่ 127 เก็บได้คนซื่อใสไร้พิษภัย
ชายผู้นั้นเดินเข้ามา แต่ไม่ได้มาหาหลิ่วอวิ๋นเหมียน กลับไปชวนหญิงร่างท้วมคุย
หญิงร่างท้วมย่อมไม่ไว้หน้าเขา “เจ้าเป็นใคร? ข้าไม่รู้จักเจ้า แล้วข้าก็ไม่ใช่จิ้งเอ๋อร์ด้วย!”
“อ้าว ข้ามองผิดไป” ชายผู้นั้นรีบขอโทษ “ขออภัยจริง ๆ”
หญิงร่างท้วมขมวดคิ้ว เหลือบมองผู้มาใหม่แวบหนึ่งแล้วกล่าวว่า “ดูจากหน้าตาแล้ว เจ้าไม่น่าจะเป็นคนดี แต่พูดจาพอใช้ได้”
ผู้มาใหม่ยิ้มเจื่อน ๆ “แม่นางผู้นี้พูดจาน่าสนใจจริง ๆ”
“จำคนผิดแล้วยังไม่ไปอีกหรือ?” หญิงร่างท้วมเอ่ยด้วยน้ำเสียงรังเกียจ
“ข้าจะไปเดี๋ยวนี้ ไม่กล้ารบกวนแล้ว” ชายผู้นั้นประสานหมัดคำนับ ก่อนจะกลับไป
“คนผู้นี้แปลก ๆ อย่างไรชอบกล” หญิงร่างท้วมพึมพำ แล้วยกถ้วยชาขึ้นจะดื่ม