บทที่ 115 ฆ่าภรรยากลางดึก

บทที่ 115 ฆ่าภรรยากลางดึก?

“ไม่ใช่เรื่องใหญ่อะไร” หลิ่วอวิ๋นซิ่งกล่าว “นางเพ้อฝัน คางคกอยากกินเนื้อหงส์ ข้าถูกทำให้ขุ่นเคืองแล้ว ก็ไม่อยากให้เจ้าต้องขุ่นเคืองไปด้วย”

คำพูดของนางกลับช่วยเยียวยาลู่ฉือได้อย่างน่าอัศจรรย์

“ถึงอย่างนั้นก็ต้องบอกข้า” เขากล่าวอย่างกระอักกระอ่วน

“ได้ คราวหน้าข้าจะบอกเจ้าแน่นอน”

ลู่ฉือ “...เรื่องเช่นนี้ ข้าไม่อยากให้มีคราวหน้า”

“ฮ่า ๆ นั่นเป็นไปไม่ได้หรอก” หลิ่วอวิ๋นซิ่งหยอกเย้า “ทุกคนตาไม่ได้บอดเสียหน่อย เจ้าเป็นถึงท่านโหว! แถมยังสมฐานะอย่างแท้จริงด้วย”

“สมฐานะอย่างแท้จริง?”