กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ภูเขา
บทที่ 103 ที่แท้ก็เป็นพี่สาว
“เช่นนั้นเจ้าไปก่อนเถิด ประเดี๋ยวข้าจะเอาของตามไป” ลู่ฉือกล่าวอีกครั้ง
“เจ้ายังจะไปอีกหรือ?” หลิ่วอวิ๋นเหมียนถาม “วันนี้คนเยอะ ทั้งอึกทึกวุ่นวาย บ่าวรับใช้ก็เอะอะกันได้เช่นกัน เจ้าอยู่บ้านเถิด”
ก่อนหน้านี้นางเคยพาลู่ฉือไปร่วมงานเลี้ยงมงคลในหมู่บ้านสองครั้ง แม้ลู่ฉือจะให้ความร่วมมือเป็นอย่างดี แต่หลิ่วอวิ๋นเหมียนก็ยังรู้สึกว่าแท้จริงแล้วเขาไม่เข้าพวก
เขาค่อนข้างโดดเดี่ยว
ท่ามกลางถ้อยคำหยาบโลนและไร้มารยาทเหล่านั้น ลู่ฉือไม่คุ้นชินเอาเสียเลย แต่ก็ยังพยายามคล้อยตามอย่างเต็มที่
ช่างเถิด จะทำเช่นนั้นไปเพื่อเหตุใด?
ลู่ฉือกลับถามว่า “ฮูหยินกลัวว่าข้าจะทำให้ท่านพ่อตากับท่านแม่ขายหน้าหรือ?”
หลิ่วอวิ๋นเหมียนตอบ “เหลวไหล!”