บทที่ 77 กวนอินหนูหัดเขียนหนังสือ

บทที่ 77 กวนอินหนูหัดเขียนหนังสือ

วันรุ่งขึ้น หลิ่วอวิ๋นเมิ่งก็พาอ้วนยาเข้าเมือง

กวนอินหนูอยากตามไปด้วย ร้องไห้จนน้ำมูกน้ำตาไหลพราก

หลิ่วอวิ๋นเมิ่งใจอ่อนอยู่แล้ว แต่มีคนใจแข็งดุจเหล็กอยู่

ลู่ฉือไม่ยอมให้กวนอินหนูไป

“ไม่อย่างนั้นก็ให้เขาไปเถิด ไม่มีอะไรเสียหาย” หลิ่วอวิ๋นเมิ่งช่วยพูดให้เขาเสียงเบา

กวนอินหนูร้องไห้เสียงดังกว่าเดิม

ลู่ฉือเหลือบมองเขาแวบหนึ่ง เขาก็เปลี่ยนจากร้องไห้โฮเป็นสะอึกสะอื้น ความเร็วในการเปลี่ยนสีหน้าถอดแบบมาจากหลิ่วอวิ๋นเมิ่งไม่มีผิด

ลู่ฉือคิดในใจว่า ข้าจัดการหลิ่วอวิ๋นเมิ่งไม่ได้ แต่จัดการเจ้าหนูน้อยนี่ไม่ได้เชียวหรือ?

“ไม่ได้ เขาต้องอยู่บ้านอ่านหนังสือกับข้า”