กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ภูเขา
บทที่ 48 โต้หานผิงชวนอย่างเดือดดาล
ลู่ฉือไม่รู้ว่าคนที่เกี่ยวข้องเป็นใคร แต่เขาพยักหน้าเอ่ยชมว่า “หลี่เจ๋อเป็นคนซื่อสัตย์ ทำเช่นนี้ก็ดีแล้ว”
“ข้าทนเห็นคนซื่อ ๆ เสียเปรียบไม่ได้” หานผิงชวนกล่าว “ถ้ากล้ารังแกคนของข้า ก็ไม่ได้แล้ว อย่าให้ข้าสืบรู้ว่าผู้หญิงคนนั้นเป็นใครเชียว!”
หลิ่วอวิ๋นเหมียน “เรื่องห่าอะไรของเจ้า!”
คนอีกสองคนในห้องต่างมองนางอย่างตกตะลึง
หลิ่วอวิ๋นเหมียนกล่าวด้วยสีหน้าไร้อารมณ์ “ขออภัย เผลอพูดสิ่งที่คิดในใจออกมา”
ลู่ฉืออดหัวเราะไม่ได้
หานผิงชวน: พี่ใหญ่ เจ้าไม่คิดจะห้ามนางหน่อยหรือ? ยังหัวเราะอีก!
เขาจัดการเองก็ได้
“อย่างไร เจ้านี่คิดว่าตัวเองเป็นพี่สะใภ้ของข้าจริง ๆ แล้วหรือ? ฐานะของเจ้า...”