บทที่ 37 การมาถึงของกวนอินหนู

บทที่ 37 การมาถึงของกวนอินหนู

“ขอเพียงกวนอินหนูอาการดีขึ้น ต่อให้ดีขึ้นเพียงเล็กน้อย ได้ยินเสียงบ้าง เงินห้าพันตำลึงกับ…ความมั่งคั่งรุ่งเรืองตลอดชีวิตของเจ้าก็คุ้มค่าแล้ว” ลู่ฉือกล่าว

หลิ่วอวิ๋นเหมียนเบ้ปาก

เจ้านี่ช่างรู้จักวาดฝันให้คนเสียจริง

นางนึกไม่ถึงว่า วันรุ่งขึ้นชุ่ยเวยจะพากวนอินหนูมาด้วย

ตอนชุ่ยเวยอุ้มกวนอินหนูลงจากรถม้า เด็กน้อยยังกำเสื้อของนางไว้แน่น ไม่ยอมเงยหน้า

ทว่าเมื่อเขาแอบสังเกตเห็นหลิ่วอวิ๋นเหมียน ดวงตาก็พลันเป็นประกาย มุมปากยกสูง ก่อนจะยื่นมือให้นางอุ้ม

ช่างเป็นเด็กน้อยน่ารักชวนให้เอ็นดูเสียจริง