กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ภูเขา
บทที่ 36 เอ่ยปากช่วยเหลือก่อน
ลู่ฉือครุ่นคิดครู่หนึ่งก่อนเอ่ยว่า “ให้ชุ่ยเวยตามไป แม่นมไม่ต้องมา ให้นางพักผ่อนให้ดี”
“ขอรับ”
“อีกเรื่องหนึ่ง สืบพบหรือยังว่าอาจารย์วรยุทธ์ของหลิ่วอวิ๋นเหมี่ยนเป็นใคร?”
“เรียน นายท่าน ยังไม่พบขอรับ เรื่องเก่าแก่หลายปี สืบค้นยากอยู่บ้าง” อันหู่ตอบตามตรง
หลิ่วอวิ๋นเหมี่ยนคิดในใจว่า เป็นอย่างที่คิด โรคหวาดระแวงว่าคนจะปองร้ายผู้นี้คอยระวังนางมาโดยตลอด
“เช่นนั้นก็ช่างเถิด” ลู่ฉือเอ่ย “คนพวกนั้นจากเมืองหลวงมาถึงหลินโจวแล้วหรือ?”
“ยังขอรับ คาดว่ามะรืนนี้น่าจะมาถึง พวกเขาคงรีบมาหาท่านโดยไม่หยุดพัก เพื่อดูว่าท่านเป็นอย่างไรบ้าง”