บทที่ 34 พาพี่สาวกลับบ้าน

บทที่ 34 พาพี่สาวกลับบ้าน

ตอนนั้นหลิ่วอวิ๋นเหมี่ยนเรียกสินสอดหกสิบหกตำลึง ซึ่งเป็นเงินตำลึงมากกว่าเงินค่าขายตัวของนางที่มีเพียงสามสิบตำลึงกว่าสองเท่า

นางแต่งเข้าตระกูลสวีโดยนำไปเพียงผ้าห่มสองผืน

หลังจากนั้นหลิ่วอวิ๋นซิ่งประสบเรื่องใดมาบ้าง หลิ่วอวิ๋นเหมี่ยนย่อมไม่อาจล่วงรู้

ทว่าสิ่งที่ได้เห็นและได้ยินในวันนี้ ก็เพียงพอให้มองเห็นภาพทั้งหมดแล้ว

หลิ่วอวิ๋นซิ่งเองก็ไม่ต่างอะไรกับการขายตัวมิใช่หรือ?

ยอมเป็นวัวเป็นม้าให้ตระกูลสวี แลกเงินตำลึงเพียงน้อยนิดกลับไปให้ท่านแม่แท้ ๆ รักษาโรคอย่างต่ำต้อย

นางเคยเป็นแม่นางที่งดงามที่สุดในหมู่บ้าน แต่เพียงเจ็ดปีสั้น ๆ กลับถูกทรมานจนดูราวกับคนอายุสามสิบกว่า

แต่นางกลับเอ่ยปากอยู่ตลอดว่าตนได้เสวยสุขอยู่ในตระกูลสวี