กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ภูเขา
บทที่ 33 วันที่แสนทุกข์ใจ
คนตระกูลหลิ่วยกกันไปทั้งบ้าน แม้แต่มี่มี่กับเถี่ยต้านก็พาไปด้วย ขบวนใหญ่โตมุ่งหน้าไปยังตระกูลสวี
แต่พวกเขารออยู่นานกว่าจะได้พบหลิ่วอวิ๋นซิ่ง
และหลิ่วอวิ๋นซิ่งก็ไม่ยอมกลับบ้านไปกับบิดาและพี่น้อง
“พวกท่านอย่าได้ยินใครพูดอะไรก็เชื่อไปหมด ข้ากับท่านพี่รักใคร่กันดี ท่านแม่สามีก็ดีกับข้า รีบกลับบ้านเถิด ก่อเรื่องใหญ่โตเช่นนี้ คนอื่นจะคิดอย่างไร?”
บัณฑิตหลิ่วรู้ว่าบุตรสาวคนนี้หวงหน้าตา สุดท้ายจึงกล่าวอย่างจนใจว่า “ท่านแม่คิดถึงเจ้า กลับบ้านไปอยู่เป็นเพื่อนท่านแม่สักสองวันได้หรือไม่?”
“ที่บ้านมีงานยุ่ง ขาดข้าไปวันเดียวก็ไม่ได้ อีกไม่กี่วันพองานยุ่งเสร็จ ข้าค่อยกลับไป”