บทที่ 24 ความสัมพันธ์ระหว่างนางกับโจวเอ้อร์

บทที่ 24 ความสัมพันธ์ระหว่างนางกับโจวเอ้อร์

คนต้องอาศัยอาภรณ์ ม้าต้องอาศัยอาน

เหล่าสตรีที่เคยชี้ไม้ชี้มือใส่หลิ่วอวิ๋นเหมียน เพียงเห็นรถม้าที่ไม่ได้หรูหรานักคันหนึ่ง ก็เปลี่ยนมามองนางด้วยสายตาชื่นชม ไม่กล้าดูแคลนอีก

หลิ่วอวิ๋นเหมียนรู้สึกน่าขันยิ่งนัก

นางเป็นคนที่มีความสามารถจริงแท้ กลับสร้างความเกรงขามที่นี่ได้ไม่เท่ารถม้าคันหนึ่ง

แต่นางก็ไม่ได้สนใจพวกปากมากเหล่านั้น เพียงเชิญเถ้าแก่หวังเข้าไปคุยในห้อง

—ก็เพื่อไม่ให้พวกปากมากรู้ว่าเกิดเรื่องอะไรขึ้น จะได้ร้อนใจตายไปเสีย

ที่แท้เถ้าแก่หวังรู้จักเมิ่งหวย นายอำเภอประจำท้องถิ่น

ทำการค้า ย่อมต้องติดต่อกับทางการ ทุกด้านล้วนต้องดูแลให้ทั่วถึง

เมิ่งหวยมีเรื่องลำบากใจที่พูดออกมาไม่ได้