บทที่ 23 รักษาโรคได้ 0 โรค

บทที่ 23 รักษาโรคได้ 0 โรค

“ความลับสวรรค์มิอาจเปิดเผย” หลิ่วอวิ๋นเหมียนยิ้มคล้ายไม่ยิ้ม พลางมอง “ขาที่หัก” ข้างนั้นของเขา “ข้าทำเพื่อท่านพี่ เพราะฉะนั้นยังไม่บอกท่านดีกว่า”

ลู่ฉือไม่ได้บังคับ เขาพยักหน้าอย่างว่าง่าย “เช่นนั้นคืนนี้ซื้อเนื้อมาให้ท่านแม่บำรุงสักหน่อย”

การทำพิธีสิ้นเปลืองกำลังใจ ต้องบำรุงเสียหน่อย

มื้อเย็นกินเกี๊ยว ลู่ฉือกำลังก่อไฟ ส่วนหลิ่วอวิ๋นเหมียนเข้าไปในห้อง เปิดมิติแล้วนำยาออกมา

มันเป็นเม็ดยาสีขาวบริสุทธิ์ชนิดหนึ่ง หลิ่วอวิ๋นเหมียนละลายมันลงในน้ำจนใสไร้สีไร้กลิ่น

ท่านยายของพั่งหยาเป็นโรคข้อเข่าเสื่อมทั้งสองข้าง อันที่จริงเป็นเพียงโรคชราประเภทหนึ่ง

เพียงแต่ตอนยังสาวนางเคยออกแรงหนักมาก ตอนนี้จึงปวดรุนแรงเป็นพิเศษ