กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ภูเขา
บทที่ 21 พานางไปเกาะเมียกินด้วยกัน
“เกิดอะไรขึ้น? เถี่ยต้านไม่เอาหรือ?” หลิ่วอวิ๋นเหมียนถามอย่างขบขัน
“มันไม่ยอมอยู่ด้วย ทำท่าราวกับจะถูกจับไปฆ่าแล้วเอาลงหม้อ” สีหน้าลู่ฉือค่อนข้างจนใจ “พี่สะใภ้ใหญ่สงสาร จึงให้ข้าพามันกลับมา”
“พี่สะใภ้ใหญ่สงสารมันหรือ?” หลิ่วอวิ๋นเหมียนฟังไม่เข้าใจ
“พี่สะใภ้ใหญ่บอกว่ากลัวมันจะร้อนใน เลี้ยงไม่รอด จึงให้ข้าพากลับมาเลี้ยง”
ของดีเช่นนี้ย่อมไม่ปล่อยให้คนนอกได้ไป
ลู่ฉือส่งสายตาแห่งความหวังไปให้เถี่ยต้าน แต่เถี่ยต้านกลับไม่คัดค้าน บอกว่าอย่างไรเสียทุกวันเขาก็มาเล่นอยู่แล้ว
ลู่ฉือผู้น่าสงสารจึงทำได้เพียงพาลูกห่านน้อยกลับมาอีกครั้ง
หลิ่วอวิ๋นเหมียนฟังแล้วหัวเราะไม่หยุด