กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ภูเขา
บทที่ 20 ลูกห่านน้อยของลู่ฉือ
หลิ่วอวิ๋นเหมียนคิดว่า หลังจากพูดเช่นนี้แล้ว ต่อให้ไม่ได้รับการต้อนรับอย่างอบอุ่น อย่างน้อยอีกฝ่ายก็น่าจะมีความหวัง หรือไม่ก็เชื่อครึ่งไม่เชื่อครึ่ง
แต่ใครจะคิดว่า หลังฟังคำพูดของนางแล้ว หญิงคนนั้นจะเปลี่ยนสีหน้าทันที “เช่นนั้นก็เชิญตามสบาย ไม่ส่ง”
พูดจบ นางก็อุ้มเด็กเข้าไปในประตูใหญ่ที่อยู่ข้าง ๆ
สาวใช้หลายคนถือไม้ตีลูกขนไก่เดินตามเข้าไปอย่างหงอยเหงา
ประตูใหญ่ปิดสนิท หลิ่วอวิ๋นเหมียนที่ถูกปิดประตูใส่หน้าทันควัน “...”
น่าสนใจแล้วสิ!
ทะลุมิติมายุคโบราณทั้งทียังได้พบคนที่ไม่เชื่อเรื่องเทพผี
ความคิดล้ำสมัยเช่นนี้!
ข้าขอชื่นชมพวกเจ้า