กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ไม่บอกหมก
บทที่ 165 ไม่ได้นะ! ไม่ได้เด็ดขาด!!
"ซุยฟง?!"
วินาทีต่อมา ม่านเต็นท์ตรงหน้าซุยฟงก็ถูกเปิดออกอย่างรวดเร็ว ใบหน้าที่เต็มไปด้วยความดีใจของเซนจู มาโคโตะก็ปรากฏขึ้น
ซุยฟงก้มหน้าลงเล็กน้อยโดยสัญชาตญาณ หลบสายตาของเซนจู มาโคโตะ ก่อนจะสังเกตเห็นว่าเขาใส่รองเท้าเกี๊ยะสลับข้างกันอย่างน่าประหลาดใจ
นี่เป็นการยืนยันได้อย่างชัดเจนถึงความสำคัญของซุยฟงในใจของเขา แค่ได้ยินเสียงของเธอ เขาก็ดีใจจนรีบวิ่งออกมาโดยไม่ได้สังเกตเลยว่าตัวเองใส่รองเท้าผิดข้างด้วยซ้ำ
แถม เมื่อซุยฟงเงยหน้าขึ้นมองเซนจู มาโคโตะอีกครั้ง ก็พบว่าเขายังคงไม่รู้ตัวเลยแม้แต่น้อย
บนใบหน้าที่อ่อนโยนและสุภาพเรียบร้อยนั้น มีเพียงความดีใจและความยินดีที่ได้พบกันอีกครั้ง