กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ไม่บอกหมก
บทที่ 164 ความโศกเศร้าของมาโคโตะ
สิ่งที่ทำให้เซนจู มาโคโตะประหลาดใจเล็กน้อยก็คือ วิชากลบเร้นที่ซุยฟงเรียนรู้มาจากหน่วยลับนั้น ดูเหมือนจะพัฒนาก้าวหน้าไปมากทีเดียว หากไม่มี "เมล็ดพันธุ์แห่งป่า" คอยตรวจจับอยู่ เซนจู มาโคโตะก็คงไม่อาจสัมผัสถึงการมีอยู่ของเธอได้เลย
'ซุยฟง กำลังหลบหน้าฉันอยู่จริงๆ ด้วยสินะ'
เซนจู มาโคโตะแสร้งทำเป็นไม่รู้ไม่ชี้ ก้มหน้าก้มตาจัดการกับงานของหน่วยต่อไป ในขณะที่สมองก็ขบคิดถึงเรื่องที่เกี่ยวข้องไปด้วย
...
ทางด้านนอกเต็นท์ ร่างของซุยฟงถูกห่อหุ้มไว้ด้วยชุดสีดำสนิทอันเป็นเอกลักษณ์ของหน่วยลับอย่างมิดชิด เธอทำตัวกลมกลืนไปกับความมืดมิดของยามราตรีได้อย่างสมบูรณ์แบบ แม้แต่ความผันผวนของแรงดันวิญญาณก็ถูกกดเอาไว้จนถึงขีดสุด