เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ไม่บอกหมก
บทที่ 122 การแก้ทางเคียวกะซุยเงสึ
เมื่อเผชิญหน้ากับการคาดคั้นของเซนจู มาโคโตะ ไอเซ็น โซสึเกะกลับตอบกลับด้วยท่าทีเยือกเย็น
"มาโคโตะคุง สิ่งสำคัญไม่ใช่ว่าฉันทำอะไรลงไป แต่ผลลัพธ์ของมันจะถูกชักนำไปในทิศทางใด และทำไมผลลัพธ์เหล่านั้นถึงเกิดขึ้นต่างหาก!"
เซนจู มาโคโตะกดเสียงต่ำแล้วพูดว่า "นายต้องการจะสื่ออะไร นายไม่เข้าใจจริงๆ เหรอว่าตัวเองก่อกรรมทำเข็ญอะไรลงไป สังหารยมทูตไปมากแค่ไหนแล้ว"
"มาโคโตะคุง ดาบฟันวิญญาณของฉันไม่เคยเปื้อนเลือด ฉันก็แค่มอบโอกาสให้ยมทูตพวกนั้นได้ก้าวไปสู่ระดับที่สูงขึ้นเท่านั้นเอง"
เขาหยุดไปครู่หนึ่ง ไอเซ็น โซสึเกะก็ย้อนถามด้วยน้ำเสียงราบเรียบ "แล้วมาโคโตะคุงล่ะ มายืนอยู่ตรงนี้ในฐานะอะไรงั้นหรือ"
"แน่นอนว่า..."
เซนจู มาโคโตะชี้ดาบฟันวิญญาณในมือไปทางไอเซ็น โซสึเกะ พุ่งตัวเข้าหาอีกฝ่ายพร้อมกับตวาดลั่น