บทที่ 121 ความรู้สึกร่วมและความเชื่อใจ

บทที่ 121 ความรู้สึกร่วมและความเชื่อใจ

วินาทีนี้ เซนจู มาโคโตะพยายามอย่างหนักที่จะดำดิ่งลงไปในความโศกเศร้า เพื่อที่จะได้เข้าถึงและสร้างความรู้สึกร่วมกับอาซาชิโร่ โซยะให้ได้ดียิ่งขึ้น

ในช่วงเวลาสั้นๆ เพียงไม่กี่อึดใจ เซนจู มาโคโตะได้นึกทบทวนถึงความสัมพันธ์ระหว่างเขากับโยชิกามิ ไทเมย์ซ้ำแล้วซ้ำเล่านับพันครั้ง พยายามขุดคุ้ยความดีงามและความจริงใจของเพื่อนคนนั้น รวมถึงความเศร้าโศกของตัวเขาเองออกมาให้หมด

ในที่สุด น้ำตาก็เอ่อล้นออกมาอย่างไม่อาจกลั้นเอาไว้ได้!

"สำหรับพวกฮอลโลว์ ไม่ว่าจะในฐานะหน้าที่ของยมทูต หรือจะเป็นความรู้สึกส่วนตัว ผมก็เกลียดชังพวกมันอย่างถึงที่สุดเหมือนกัน!"

เมื่อพูดประโยคนี้จบ น้ำตาของเซนจู มาโคโตะก็ยิ่งไหลรินออกมามากกว่าเดิม

นี่คือคำพูดที่ฝืนความรู้สึกจากใจจริง