เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย สิบเวรหมื่นตอน
"ขอบใจนะซานซาน... พลอยทำให้เธอทำองค์หญิงพังไปด้วยเลย"
พอกลับถึงบ้าน ฉินหยวนยังไม่ทันได้ทักทายพ่อแม่ ก็รีบร้อนเดินไปข้างโต๊ะกินข้าว ค่อยๆ ปะติดปะต่อ "องค์หญิงแห่งปราสาทของฉินซานซาน" ขึ้นมาอย่างระมัดระวัง แต่ดูจากระดับความแตกสลายของตุ๊กตาตัวนี้แล้ว... ดูเหมือนยากจะซ่อมแซมให้สมบูรณ์ได้
หากไม่มีตุ๊กตาตัวนี้อยู่ ก็ไม่มีทางสื่อสารกับน้องสาวได้เลย... ไม่รู้เหมือนกันว่าเธอเป็นอย่างไรบ้างแล้ว
จากสถานการณ์ของตุ๊กตาตัวนี้ ฉินหยวนเป็นห่วงน้องสาวมาก
"เธอไม่มีปัญหาอะไรหรอก" แม่ยกอาหารเย็นออกมาจากห้องครัว "ในเมื่อลูกยังกลับมาเองได้ ยัยหนูไม่มีทางเป็นอะไรแน่นอน"
แม่วางจานในมือลง แล้วพินิจมองฉินหยวนอย่างละเอียดรอบหนึ่ง "เธอก็แค่เหนื่อยไปหน่อย เมื่อกี้เหนื่อยเอาเรื่องเลยล่ะ"
"พวกแกแก้ไขผู้จัดการส่วนตัวยังไงน่ะ?"
พ่อลุกขึ้นจากโซฟาแล้วเอ่ยถามด้วยความสนใจใคร่รู้
ดูเหมือนพ่อกับแม่จะไม่ค่อยเป็นห่วงเท่าไร... ก็ถูกแล้ว ในฐานะผู้ปกครอง ย่อมควรจะสัมผัสรับรู้ถึงสถานการณ์ของสมาชิกครอบครัวได้
ฉินหยวนเล่าประสบการณ์ของตนเองไปรอบหนึ่ง โดยซ่อนเร้นส่วนที่ตนเองใช้งานทักษะเอาไว้