กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย สิบเวรหมื่นตอน
“พี่ชาย”
เขาสะลึมสะลือ พลันได้ยินเสียงหนึ่งแว่วเข้ามา
มีบางสิ่งกำลังสัมผัสเขาอย่างระมัดระวัง
เกิดอะไรขึ้นกันแน่...
ความรู้สึกที่อธิบายไม่ได้หลั่งไหลเข้าสู่ภายในร่างกายจากจุดที่ถูกสัมผัส
ช่วยค้ำจุนให้เขาลืมดวงตาขึ้นมาได้
ตอนนี้เขาอยู่ภายในห้องห้องหนึ่ง
โต๊ะทำงาน โซฟา โต๊ะกลาง... ตู้...
เบื้องหน้าคือ... ผู้หญิงที่ค่อนข้าง... ท้วมคนหนึ่ง?
ไม่คุ้นเคยเอาเสียเลย ไม่มีภาพจำแม้แต่น้อย