ตอนที่ 8 ที่แท้ผมคือเสี่ยวเฮยจื่อ?

ในความทรงจำ

ร่างผอมกะหร่องของเขา—หรือก็คือหลี่ตง กำลังกอดลูกบาสเกตบอล นั่งยองๆ อยู่ใต้โต๊ะเหมือนกับฉินหยวนในตอนนี้

ด้านนอกห้องเก็บของ มีเงาร่างสีดำสองสามร่างเดินผ่าน ดูเหมือนพวกเขาจะเหลือบมองเข้ามาข้างในแวบหนึ่ง

หลี่ตงกอดลูกบาสเกตบอลแน่นขึ้นกว่าเดิม

"เสี่ยวเฮยจื่อ เสี่ยวเฮยจื่อนายอยู่ที่ไหน"

"เสี่ยวเฮยจื่อนายออกมาหน่อย พวกเราขอยืมลูกบาสเกตบอลใช้แป๊บหนึ่ง"

"เชี่ย มึงจะออกมาไม่ออก? หน้าด้านไม่เอาหน้าใช่ไหม?"

หลี่ตงขดตัว ไม่พูดไม่จา

ฉินหยวนสัมผัสได้ถึงความตื่นตระหนกและไร้ที่พึ่งในใจของเขา

"เชี่ย ไอ้หมอนี่ไม่รู้มุดหัวไปไหนแล้ว"