ตอนที่ 7 ชื่อของคุณ

หนึ่งคืนผ่านพ้นไปอย่างปลอดภัย

ยกเว้นอิโนะอุเอะ เคนตะจากประเทศบากะ และพัคคยองจุนจากประเทศซีปา

เมื่อคืนที่ผ่านมา ห้องไลฟ์ของทั้งสองมีเสียงดังอยู่ตลอดเวลา

เสียงนั้นสับสนปนเป ฟังไม่ออกว่าเป็นเรื่องอะไรแน่ คล้ายมีคนกำลังก่นด่า ร้องไห้ และมีเสียงลูกบาสเกตบอลกระทบพื้นปะปนอยู่ด้วย ดูไม่เหมือนมาจากชั้นบน แต่กลับเหมือนดังมาจากนอกหน้าต่างมากกว่า

ส่วนทางฉินหยวนกลับคลื่นลมสงบ

ตอนตื่นเช้า เขายังได้ยินเสียงจักจั่นด้วยซ้ำ

“หลี่ตง! ไปกันเถอะ! ไปโรงเรียนกัน!”

หลังกินอาหารเช้า เสียงตะโกนเรียกก็ลอยมาจากหน้าประตู

ฉินหยวนไม่ได้ขานรับในทันที แต่รออยู่ครู่หนึ่ง ก่อนหันไปมองพ่อแม่ที่อยู่ข้างโต๊ะอาหาร

“ผมไปโรงเรียนกับเขาเหรอครับ?”