กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 84
หลังจากจับมือกันเสร็จ
หลินจินเฉิงก็ถามเขาว่า “เมื่อกี้นายจะพูดอะไรเหรอ?”
“เอามันกลับบ้านไปทำแม่เหล็กติดตู้เย็น”
“...ขี้เหร่เกินไปแล้ว”
หลินจินเฉิงก้มลงมองเห็ดระฆังฝาครอบย่นที่ยังไม่ได้เด็ดอีกครั้ง
มองเผิน ๆ มันมีรูปร่างคล้ายเห็ดมอเรล สีสันก็ใกล้เคียงกัน แต่ถ้าสังเกตรายละเอียดก็ยังมีจุดแตกต่าง
หมวกเห็ดมอเรลมีหลุมรูปทรงรังผึ้งเรียงกันเป็นช่อง ๆ ส่วนเห็ดระฆังฝาครอบย่นก็มีหลุมเช่นกัน แต่เป็นรอยเว้าที่โค้งเว้าไม่เป็นระเบียบ
ถ้าจะให้อธิบายเป็นคำพูดก็คง...
หลินจินเฉิงว่า “เหมือนบะหมี่กึ่งสำเร็จรูปกองหนึ่งพันกันยุ่งเหยิง บิดไปบิดมา”