เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 14
คำพูดที่เก๋อฟานยังพูดไม่จบติดค้างอยู่ในลำคอ เขาเบิกตากว้างด้วยความหวาดผวา จ้องมองชายแปลกหน้าสี่คนที่เฉียวตี๋พาเข้ามา
แต่ละคนรูปร่างกำยำ กล้ามเนื้อเป็นมัด ๆ สายตาที่ใช้มองเขาก็ไม่เป็นมิตรอย่างเห็นได้ชัด
โดยเฉพาะชายร่างสูงใหญ่ที่โดดเด่นเหนือคนอื่น ใบหน้าดูองอาจเที่ยงธรรม ทว่าสายตากลับคมกริบราวกับเคยผ่านสนามเลือดมาแล้ว!
เก๋อฟานกลืนน้ำลายลงคอ ขาทั้งสองข้างอ่อนยวบแทบทรุดลงกับพื้น
เซี่ยเหยาหยาวถามเสียงสั่น “พวกคุณเป็นใครกันคะ?”
หัวหน้าทีมที่เป็นผู้หญิงกวาดสายตามองทั่วห้อง ก่อนจะเดาได้อย่างแม่นยำว่าคนที่จ้างพวกเธอคือใคร
เธอโบกมือให้บอดี้การ์ดที่พามาด้วย
จากนั้น เก๋อฟานกับเซี่ยเหยาหยาวก็ได้เห็นกับตาว่าบอดี้การ์ดร่างสูงใหญ่ก้าวไปยืนขวางหน้าหลินจินเฉิงเป็นคนแรก ส่วนบอดี้การ์ดอีกสองคนกอดอกล้อมพวกเขาเอาไว้
สายตาของคนเหล่านั้นคมกริบราวกับใบมีด แผ่ไอเย็นยะเยือกออกมา