เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 47 แปลงมาร
"ฉันรักพวกแกมากนะ ครอบครัวสุดที่รักของฉัน แต่พระแม่ผู้สูงสุดทรงต้องการความเจ็บปวดอันหอมหวาน คิดไปคิดมา มีเพียงการเปลี่ยนคนที่รักที่สุดให้กลายเป็นประติมากรรมแห่งความเจ็บปวดเท่านั้น ถึงจะมอบความเจ็บปวดอันโอชะถึงขีดสุดถวายแด่พระแม่ได้
ทุกขั้นตอนในการสร้างมันจะกรีดหัวใจฉันจนแหลกสลาย ทุกวินาทีทั้งกายและใจต้องแบกรับการทรมานอันน่าสะพรึงกลัว
และพวกแกที่ถูกลงทัณฑ์ก็จะบังเกิดความเคียดแค้นและความเจ็บปวดเหลือคณานับ ความเจ็บปวดที่ผสมผสานกันระหว่างผู้ลงทัณฑ์กับผู้ถูกลงทัณฑ์ จะต้องเป็นสิ่งที่โอชะที่สุดอย่างแน่นอน!"
ด้านนอกประตู หางตาของซือถานติงกระตุกอย่างรุนแรง เขาไม่คิดเลยว่าผู้ชิงตำแหน่งสตรีศักดิ์สิทธิ์ลำดับที่เจ็ดจะโหดเหี้ยมได้ถึงเพียงนี้ มิน่าเล่าพระแม่ถึงได้มีประสงค์ให้เขาเดินทางมารับตัวด้วยตัวเอง