เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 46 สตรีศักดิ์สิทธิ์แห่งความเจ็บปวด
ทั้งหมดมันเป็นความผิดของเฉินเสวียน คำโบราณพูดไว้ไม่มีผิดว่าคนดีอายุสั้น คนชั่วอยู่ยงคงกระพันเป็นพันปี ไอ้ตัวหายนะอย่างเฉินเสวียนถึงไม่ยอมตายๆ ไปซะดีๆ ต้องลากเอาความฉิบหายมาให้คนในครอบครัวถึงจะพอใจ
ถ้ารู้อย่างนี้แต่แรก เธอคงหาโอกาสวางยาพิษให้ตาของเฉินเสวียนบอดไปทั้งสองข้าง คนตาบอดจะได้ไม่ออกไปก่อเรื่อง แค่นอนรอให้สำนักพิทักษ์เมืองมาลากตัวไปก็แฮปปี้กันทุกฝ่ายแล้ว เรื่องเลวร้ายทั้งหมดนี้ก็คงไม่เกิดขึ้น
การถูกทรมานทั้งวันทั้งคืนทำให้จิตใจของเฉินเสี่ยวหลิงใกล้จะพังทลาย ความรู้สึกตอนที่ตะขาบกำลังแทะกัดอยู่ในรูหูอย่างบ้าคลั่งมันทำให้รู้สึกเหมือนตกนรกทั้งเป็น
ไอเคียดแค้นชิงชังของเฉินเสี่ยวหลิงไม่ถูกกักขังไว้ในกายเนื้ออีกต่อไป ร่างของเธอแผ่ควันสีดำจางๆ ออกมา ราวกับมีพลังอำนาจบางอย่างกำลังเชื่อมโยงเธอกับตัวตนอันยิ่งใหญ่แห่งโลกเบื้องหลังเข้าด้วยกัน