กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย นลินเหมย
ตอนที่ 231 ปลอบโยนอย่างอ่อนโยน
บนร่างของซูหลีสวมชุดนอนผ้าฟลีซสีชมพู ผมม้าปรกหน้าผากยังคงงอนโค้งเล็กน้อย ใบหน้าอ่อนนุ่มในเวลานี้กลับดูซีดเซียวไปบ้าง ต้องน้อยใจถึงเพียงใดกัน
ถึงได้กลั้นสะอื้นแม้กระทั่งตอนที่ร้องไห้
เจียงหรานรู้สึกราวกับว่าหยาดน้ำตาแต่ละหยดของเธอไม่ได้ร่วงหล่นลงบนพื้น แต่กลับฟาดฟันลงบนหัวใจของเขาอย่างแรง