เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 104 มีหมาป่าเฝ้าข้างกาย เธอจะนอนหลับได้ยังไง
เจิ้งกั๋วทานอาหารเสร็จโดยไม่ได้พักนานนักก็จากไป
ที่สำคัญคืออีกฝ่ายต้องเย็บผ้านวม เขาจะทำตัวไร้ไหวพริบไม่ได้
เสิ่นเหยี่ยนหลี่ต้องการตัวติดกับซ่งเจียวเจียวอยู่ทุกวินาที เขาคิดว่าการได้อยู่ตรงนั้นทำให้หัวสมองปลอดโปร่งเป็นพิเศษ
พอเดินออกมานอกประตู
เจิ้งกั๋วจุดบุหรี่ขึ้นมา เสิ่นเหยี่ยนหลี่ขยับห่างออกไปเล็กน้อยแล้วกล่าวว่า “นายก็เลิกเร็ว ๆ เถอะ มันไม่ใช่ของดีอะไรอยู่แล้ว”
“เห็นนายเป็นแบบนี้ ฉันก็ดีใจมาก”
เจิ้งกั๋วอัดควันบุหรี่เข้าไปแล้วเป่าออก มองดูเสิ่นเหยี่ยนหลี่ด้วยความรู้สึกตื้นตันใจ พลางถอนหายใจ “ได้กลับมาที่หมู่บ้านตระกูลซ่งก็ดีมาก ดีจริง ๆ”
“ไม่ต้องไปส่งหรอก ฉันนั่งรถเมล์กลับเอง นายก็รีบกลับไปเย็บผ้านวมของนายเถอะ”
เขาโบกมือแล้วหันหลังกลับ