กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 100 เธอจะแยกก็ต้องมีฝีมือพอ
เจิ้งกั๋วคิดอยู่ทั้งคืน เขาหิ้วของติดไม้ติดมือมาเล็กน้อย ก่อนอื่นไปที่สถานีอนามัย ห้องผู้ป่วยว่างเปล่าไปนานแล้ว พอลองถามดูถึงได้รู้ว่าคนไข้ตัดไหมแล้วกลับไปแล้ว จากนั้นก็กลับไปที่ตระกูลเสิ่น พอดีกับช่วงอาหารเย็น ทั้งครอบครัวตระกูลเสิ่นนั่งอยู่บนโต๊ะอาหาร ดูไม่เหมือนกำลังกินข้าว แต่เหมือนกำลังกินเลี้ยงงานศพ ทุกคนทำหน้าถมึงทึง
เสิ่นเหยี่ยนหลี่ขนของย้ายออกไปแล้ว
ในลานบ้านไม่มีใครพูดอะไรสักคำ
เขาเดินคอตกกลับไป ทั้งคืนนอนไม่หลับเลย
ทรมาน
ทรมานเหลือเกิน
เขาอยากจะย้อนเวลากลับไปตบปากตัวเองในตอนนั้นจริง ๆ ที่ทำเรื่องแบบนั้นลงไปได้ไงกันนะ?
เสิ่นเหยี่ยนหลี่คงโกรธเขาแล้วแน่ ๆ
เขาไม่ได้คิดอะไรลึกซึ้งขนาดนั้นจริง ๆ!