เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 99 พระจันทร์บนทะเลคือพระจันทร์บนฟ้า คนในใจคือคนตรงหน้า
ซ่งเจียวเจียวเพียงอยากให้สามีมีความเป็นอยู่ที่ดีขึ้นบ้าง
ทว่าพอได้ยินเจิ้งมามาบอกว่า หลายวันมานี้คุณปู่มักเอ่ยถึงเสิ่นเหยี่ยนหลี่พลางถอนหายใจยาวอยู่เรื่อย
เธอกลับรู้สึกว่าตัวเองทำเกินไปหน่อยและเห็นแก่ตัวเกินไปแล้ว
เสิ่นเหยี่ยนหลี่ถามว่า “เป็นอะไรไป”
“เธออย่าไปฟังว่าพวกเขาพูดอะไรเลย ฉันเองก็เต็มใจย้ายออกไปอยู่ข้างนอกเหมือนกัน” เสิ่นเหยี่ยนหลี่ยัดสัมภาระทั้งหมดลงในกระเป๋าเดินทางหนัง ตลอดจนเสื้อผ้าของซ่งเจียวเจียวก็พับไว้อย่างเป็นระเบียบเรียบร้อย เอ่ยว่า “พ่อแม่กับคุณปู่ของฉัน คงจะชินกับการชี้นิ้วสั่งคนอื่นแล้ว คำพูดคำจาถึงได้ฟังระคายหูขนาดนั้น ราวกับใครไปติดหนี้พวกเขาอย่างนั้นแหละ”
“อยู่ที่นี่ต่อไปอารมณ์ไม่ดีเปล่า ๆ”
เสิ่นเหยี่ยนหลี่รูดซิปปิดเรียบร้อย แล้วคล้องตัวล็อกเข้าด้วยกัน
“ฉันชงกับบ้านหลังนี้ กลับมาทีไรก็ปวดหัว น่ารำคาญใจจริง ๆ”