ตอนที่ 472 ลู่สวินที่คุมตัวเองไม่อยู่

“บัดซบ!”

เมื่อเห็นว่าลู่สวินพุ่งทะลวงออกจากวงล้อมที่ตนอุตส่าห์สร้างขึ้นมาได้อย่างยากลำบาก ใบหน้าของราชาอสูรชื่อช่าก็พลันเปลี่ยนเป็นสีตับหมูในชั่วพริบตา

เพื่อกับดักนี้ ราชาอสูรชื่อช่ายอมสละต้นผลไม้แดงอายุแปดพันปีมาเป็นเหยื่อล่อโดยไม่เสียดาย

อุตส่าห์ล้อมลู่สวินไว้ได้รอบด้าน ใครจะรู้ว่าสายเลือดของลู่สวินจะน่าสะพรึงกลัวปานนั้น

หลังจากเผชิญการจำแลงเป็นมังกร พลังรบกลับทัดเทียมกับขั้นที่เก้า

อัคคีหนานหมิงหลีในมือของลู่สวิน เมื่อเทียบกับตอนที่สังหารร่างแยกขั้นที่แปดของเขาในครั้งก่อน ก็แข็งแกร่งขึ้นมากเช่นกัน แม้แต่เขาก็ยังต้องรับมืออย่างสุดกำลัง

นี่จึงเปิดโอกาสให้แก่ลู่สวิน

ในยามนี้ ร่างแท้จริงของเขาออกมาแล้ว พลังรบที่ร่างจำแลงนี้มีอยู่จึงไม่นับว่าแข็งแกร่ง

ดังนั้น ร่างจำแลงของราชาอสูรชื่อช่าจึงมิได้ไล่ตามไป