ตอนที่ 469 ไร้ทางหนี

เมื่อเห็นว่าตกอยู่ในการปิดล้อมของราชาอสูรชื่อช่า ลู่สวินก็ไม่พูดพร่ำทำเพลงพลันเรียกใช้ร่างเวทภายใน พร้อมทั้งเปิดใช้เคล็ดอักษรพริบตาและใช้พลังฟ้าบุพกาลทันที

เพียงชั่วพริบตา ลู่สวินก็พุ่งไปถึงริมขอบ พยายามจะทะลวงออกไปจากช่องว่างระหว่างเถาวัลย์แต่ละเส้น

ความน่าสะพรึงกลัวของขั้นที่เก้า ลู่สวินเคยสัมผัสอย่างลึกซึ้งมาแล้วในดินแดนลับเป่ยโต่ว

นั่นคือสิ่งที่ในระดับปัจจุบัน ต่อให้เขางัดไม้เด็ดออกมาทั้งหมดก็ยากจะต่อกรได้

ดังนั้นลู่สวินจึงไม่ได้คิดจะต่อสู้กับราชาอสูรชื่อช่าเลยแม้แต่น้อย แต่เลือกที่จะตีฝ่าวงล้อมออกไปเป็นอันดับแรก