กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ขี้เกียจลงตอน
“หือ?”
จื่อเฉียงเพิ่งจะเข้าไปในมิติทิวทัศน์ภายใน ลู่สวินก็พลันสัมผัสได้ถึงความผิดปกติ
ร่างของเขาขยับวูบ ขับเคลื่อนเคล็ดอักษรพริบตา อันตรธานหายไปจากจุดเดิมในชั่วพริบตา
และหลังจากลู่สวินหายตัวไปได้เพียงไม่กี่วินาที เงาร่างอันแปลกประหลาดพิกลพิการสายหนึ่งก็ปรากฏขึ้นตรงจุดที่ลู่สวินเคยอยู่
นี่ก็คือราชาอสูรชื่อช่า
“หนีได้ไวจริงนะ ทว่า เจ้าหนีไม่พ้นหรอก”
ราชาอสูรชื่อช่าแค่นหัวเราะ
ในฐานะขั้นที่เก้า ซ้ำยังเป็นขั้นที่เก้าของเผ่าอสูร ย่อมมีวิชาแกะรอยอยู่บ้างเป็นธรรมดา
ในเมื่อลู่สวินถูกมันมองเห็นแล้ว เว้นเสียแต่ว่าลู่สวินจะหนีเตลิดไปไกลหลายหมื่นลี้ในชั่วพริบตา มิฉะนั้น ลู่สวินไม่มีทางหนีรอดพ้นไปจากกลางฝ่ามือของมันได้อย่างเด็ดขาด