ตอนที่ 425 ขั้นที่สิบลืมตาตื่น ราชาอสูรบุกจู่โจม

“เจ้ามันสารเลว...”

“ข้าจะต้องฆ่าเจ้าให้ได้ แน่แท้!”

อสูรโบราณขัดขืนไม่ได้ ทั้งยังเอ่ยปากพูดไม่ได้

ทว่าเธอยังสามารถส่งผ่านความโกรธเกรี้ยวไปยังลู่สวินทางจิตตระหนักรู้ได้

น่าเสียดายที่ลู่สวินไม่สะทกสะท้านเลยสักนิด

มิใช่เพียงเท่านั้น เขายังดูดกลืนเรียวลิ้นหอมหวานของอสูรโบราณ กัดปลายลิ้นของเธอจนแตก แล้วโคจรฉีดรอยโลหิตโบราณปฐมกาลสายหนึ่งเข้าไปในร่างของอสูรโบราณอย่างฝืนใจ

เช่นนี้แล้ว แม้ลู่สวินจะปล่อยอสูรโบราณและคลายแรงกดดันสายเลือด หากอสูรโบราณคิดเล่นตุกติก ลู่สวินก็ยังสามารถอาศัยรอยโลหิตโบราณปฐมกาลนี้เปิดใช้งานแรงกดดันสายเลือดได้ทุกเมื่อ

ล่วงเลยไปเต็มหนึ่งนาที ลู่สวินถึงได้ยอมปล่อยอสูรโบราณในที่สุด

อสูรโบราณในยามนี้สองตาพ่นไฟ แทบอยากจะสังหารลู่สวินเสียเดี๋ยวนั้น

หากสายตาเช่นนี้ฆ่าคนได้ ลู่สวินก็คงไม่รู้ว่าต้องตายไปแล้วกี่รอบ