กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ขี้เกียจลงตอน
“นายคิดจะฆ่าฉัน?”
ลู่สวินเลิกคิ้วขึ้น
“ย่อมแน่นอน ร่างกายของข้าจะยอมยกให้เจ้าเปล่าๆ ไม่ได้!”
แม่เธออสูรโบราณเอ่ยอย่างเย็นชา
นี่มันตรรกะอันใดกัน
ร่างกายยอมยกให้ลู่สวินเปล่าๆ ไม่ได้ จึงต้องสังหารลู่สวินงั้นหรือ?
ลู่สวินกลอกตา: “ตอนนั้นดูเหมือนนายจะเป็นฝ่ายเริ่มก่อนมิใช่หรือ?”
“เจ้า... ไร้ยางอาย!”
คำพูดของลู่สวิน ทำเอาใบหน้างดงามของอสูรโบราณแดงระเรื่อขึ้นมาจนเห็นได้ชัดด้วยตาเปล่า
หากพูดกันตามจริง ตอนนั้นเธอเป็นฝ่ายเริ่มก่อนจริงๆ