ตอนที่ 387 พิษพิศวาส

“ทำไมยิ่งนานเข้าก็ยิ่งเสพติดขึ้นเรื่อยๆ...”

ภายในค่ายกลซ่อนเร้น ลู่สวินรู้สึกปวดศีรษะอยู่บ้าง

ผ่านไปครึ่งค่อนเดือน ตัวเขากับหรานปิงต่างก็เริ่มเสพติดกันทั้งคู่

แม้เรื่องที่ทำให้กายใจเบิกบานสำราญใจเช่นนี้ ย่อมชวนให้คนหลงใหลเสพติดได้ง่ายอยู่แล้ว

ทว่ายามนี้เห็นชัดเจนว่ามีสิ่งผิดปกติ

ลู่สวินคิดหาสารพัดวิธี ทั้งยังเจียดเวลาไปหลอมสร้างโอสถมาบางส่วน แต่ก็ยังคงแก้ปัญหาไม่ได้เลย

ที่สำคัญที่สุดก็คือ

ลู่สวินพบว่า เมื่อวันเวลาล่วงเลยไป หรานปิงเองก็กำลังเกิดความเปลี่ยนแปลงขึ้นบางอย่าง

ความปรารถนาของเธอยิ่งทียิ่งรุนแรง

หากยังขืนเป็นเช่นนี้ต่อไป หรานปิงคงต้องกลายเป็นทาสของตัณหาราคะเป็นแน่