ตอนที่ 386 อารมณ์ชั่ววูบที่ควบคุมไม่อยู่

“รุ่นน้อง...”

หรานปิงเอ่ยเรียกเสียงแผ่วเบา แววตาฉ่ำวาวเป็นประกายระยับ

จู่ๆ เธอก็โน้มตัวเข้ามา ริมฝีปากอวบอิ่มสีชาดเผยอออกเล็กน้อย แล้วประกบจูบลงมาอย่างไม่มีสัญญาณเตือนใดๆ

จุมพิตนี้มาอย่างกะทันหันแต่เร่าร้อน ราวกับความรู้สึกที่สั่งสมมาเนิ่นนานในที่สุดก็ทะลักทะลักล้นเขื่อน

ริมฝีปากของเธอนุ่มนวลทว่าร้อนผ่าว ในจังหวะบดเบียดเคล้าคลึงแฝงความเร่งร้อนที่เงอะงะอยู่บ้าง แต่กลับเผยให้เห็นถึงความเด็ดเดี่ยวที่พร้อมเดินหน้าไม่ถอยหลัง