ตอนที่ 382 ถลำลึกในแดนนารีจนถอนตัวไม่ขึ้น

ยามที่ลู่สวินตามหามู่หรงหว่านพบ เธอกำลังเก็บกวาดห้องอยู่พอดี

ห้องนี้เป็นห้องที่ลู่สวินตั้งใจเก็บไว้ให้เธอ ภายในห้องไม่ได้ตกแต่งอะไรมากนัก ทว่าหลังจากมู่หรงหว่านมาพักอยู่หลายครั้ง ของตกแต่งบางอย่างภายในห้องก็เริ่มเพิ่มมากขึ้น

เห็นได้ชัดว่าเธอเริ่มรู้สึกผูกพันและเป็นเจ้าของที่นี่แล้ว จึงได้ตั้งใจจัดวางตกแต่งเช่นนี้

สายตาของลู่สวินถูกตรึงไว้ที่แผ่นหลังร่างนั้น——

ทุกคราที่มู่หรงหว่านก้มเอวเหน็บชายผ้าห่ม

เอวด้านหลังกับสะโพกจะโค้งเว้าเน้นสัดส่วนจนทำให้แทบหยุดหายใจ

ดั่งดอกลำโพงที่ผลิบานกะทันหันในราตรีมืดมิด

ทั้งอันตรายและเย้ายวนหยาดเยิ้ม

ลู่สวินพลันรู้สึกคอแห้งผากขึ้นมาบ้าง

มู่หรงหว่านคล้ายจะสัมผัสได้ถึงสายตาของลู่สวิน จึงใช้สองมือปิดก้นด้วยความตระหนกพลางหมุนตัวกลับมา