ตอนที่ 379 แรกพบพานลู่สวิน พลันสิ้นวาสนาทั้งชีวิต

“ตู้ม——!”

เสียงอัสนีคำรามดังสนั่นจนแก้วหูแทบแตก แสงอัสนีสวรรค์ทั่วฟ้าเทกระหน่ำลงมาดั่งฝนตกหนัก กลืนกินพื้นที่ที่ลู่สวินอยู่อย่างสิ้นเชิงในชั่วพริบตา

แสงสายฟ้าบาดตากะพริบวาบอย่างบ้าคลั่ง ผืนดินถูกผ่าจนไหม้เกรียมปริแตก อัสนีอันบ้าคลั่งอาละวาดไม่หยุด ราวกับจะบดขยี้ทุกสรรพสิ่งให้กลายเป็นผุยผง

เงาร่างของลู่สวินจมหายไปในทะเลอัสนีแห่งความพินาศนี้อย่างสิ้นเชิง รอบด้านหลงเหลือเพียงสายฟ้าที่บ้าคลั่งและเสียงดังกึกก้องสะท้านฟ้า

“เคราะห์สวรรค์น่าสะพรึงกลัวยิ่งนัก!”

“นั่นสิ นึกไม่ถึงเลยว่าวันนี้จะมีวาสนาได้เห็นเคราะห์สวรรค์ของขั้นที่เจ็ดกับตา!”

“ขั้นที่เจ็ดรึ นี่คือเคราะห์สวรรค์ขั้นที่เจ็ดหรือ”

“ก็แน่สิ นี่ปาเข้าไปยี่สิบห้าสายอัสนีเคราะห์แล้ว ฉันดูมาตั้งแต่ต้นจนจบ อีกอย่างนอกจากขั้นที่เจ็ดแล้ว ยังจะมีเคราะห์สวรรค์ใดมีอานุภาพน่าสะพรึงกลัวปานนี้อีกเล่า”

ผู้บำเพ็ญที่เข้ามามุงดูรอบข้างเริ่มมีจำนวนมากขึ้นเรื่อยๆ

แม้จะอยู่ในเมืองหลวง ทว่าหลายคนก็ไม่เคยเห็นเคราะห์สวรรค์ขั้นที่เจ็ดกับตาตัวเองมาก่อนเลย