กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ขี้เกียจลงตอน
“อื้อ...”
รอยจูบอันเนิ่นนานทำให้ฟู่เยว่แทบจะหายใจไม่ออก เธอผลักดันแผงอกของลู่สวินเบาๆ พร้อมส่งเสียงประท้วงอู้อี้ในลำคอ
ลู่สวินถึงเพิ่งได้สติ แล้วถอนริมฝีปากออกจากความนุ่มละมุนคู่นั้น
เมื่อครู่สมาธิทั้งหมดไปจดจ่ออยู่กับการแจ้งเตือนของระบบ เผลอไปแค่นิดเดียว ลู่สวินก็จูบฟู่เยว่ไปหนึ่งนาทีกว่าแล้ว
ฟู่เยว่ในยามนี้ ใบหน้าแดงลามไปจนถึงใบหู
ดวงตาผลซิ่งคู่นั้นเอ่อล้นด้วยม่านน้ำตา ทอประกายแสงแห่งความเอียงอาย อยากจะแทรกแผ่นดินหนีไปเสียให้รู้แล้วรู้รอด
เธอคิดไม่ถึงจริงๆ ว่า เพื่อพิสูจน์ความสัมพันธ์ของคนรัก ลู่สวินจะถึงขั้นจูบเธอจริงๆ
นี่มันจูบแรกของเธอเชียวนะ
“แม่ คราวนี้แม่เชื่อแล้วใช่ไหม”
แม้จะเขินอาย แต่ฟู่เยว่ก็ไม่ลืมธุระสำคัญ