เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ขี้เกียจลงตอน
“ขั้นบันไดพวกนี้ กะจะให้ปีนจนตายไปข้างหนึ่งเลยหรืออย่างไร”
บนภูเขาสูงอันเป็นที่ตั้งของโถงสังสารวัฏ ลู่สวินเงยหน้ามองขั้นบันไดทอดยาวน่ากลัวเบื้องบน พลันอดบ่นอุบมิได้
จำนวนขั้นบันไดช่างชวนสยองเกินไป กวาดสายตาดูคร่าวๆ มีไม่ต่ำกว่าหลายหมื่นขั้นเป็นแน่
หากเป็นคนธรรมดามาปีน คงเหนื่อยแทบขาดใจตายตรงนี้
ทว่าสำหรับลู่สวิน ย่อมมิใช่ปัญหาอันใด
แม้ที่นี่จะห้ามเหาะเหินเดินอากาศ แต่ก็มิได้ห้ามใช้พลังอิทธิฤทธิ์มรรคยุทธ์
เขาใช้พลังอิทธิฤทธิ์จำพวกย่นปฐพีขึ้นไป ย่อมรวดเร็วอย่างยิ่ง
“ขั้นบันไดเหล่านี้สร้างขึ้นจากหินสังสารวัฏ เพื่อใช้ควบคู่กับระดับสังสารวัฏ ยามที่แสงจากกระจกสังสารวัฏส่องลงมาต้องร่างนาย นายอย่าได้ใช้พลังย่นปฐพี ให้ก้าวปีนขึ้นไปทีละขั้น ฉันจะรอนายอยู่ด้านบน”
เพลานี้ ฟู่เซว่พลันหันกลับมา เอ่ยกับลู่สวิน
หืม?