เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ขี้เกียจลงตอน
คำพูดของหวังฉวินอวิ๋นทำให้สีหน้าของมู่หรงเยียนดูย่ำแย่ลงไปบ้าง
เพราะบัตรผ่านใบนั้นได้มาอย่างแปลกประหลาดเกินไปจริงๆ
หลายปีมานี้หลังจากฉู่อวี้ผิงสูญเสียอำนาจ ทรัพยากรที่ได้รับจากตระกูลฉู่ก็มีไม่มาก พลังอำนาจจึงมีเพียงขั้นที่สามระยะกลางเท่านั้น
ส่วนฉู่อวี้เฉียงพี่ใหญ่ของฉู่อวี้ผิงนั้นเป็นขั้นที่สามระยะสูงสุดแล้ว ห่างจากขั้นที่สี่เพียงก้าวเดียวเท่านั้น
หลายปีมานี้ ฉู่อวี้เฉียงวิ่งเต้นไปทั่วเพื่อขยายกิจการให้ตระกูลฉู่ จึงมีความสนิทสนมกับคนของจวนยุทธ์อยู่บ้าง
ดังนั้น เมื่อตอนที่จวนยุทธ์ส่งคนนำบัตรผ่านใบนั้นมาให้ หวังฉวินอวิ๋นจึงปักใจเชื่อว่า บัตรผ่านใบนี้ต้องเป็นเพราะจวนยุทธ์เห็นแก่หน้าตาของฉู่อวี้เฉียง จึงมอบให้ฉู่อวี้ผิงเป็นแน่
ตอนนั้นหวังฉวินอวิ๋นก็คิดจะแย่งชิงบัตรผ่านใบนั้นไปแล้ว
หากมิใช่มู่หรงเยียนยืนกรานหัวชนฝาไม่ยอมให้ บัตรผ่านใบนั้นก็อาจจะถูกแย่งชิงไปแล้วก็ได้
“น้องเยียน อวี้ผิงกลายเป็นแบบนี้ไปแล้ว บัตรผ่านเธอเก็บไว้ก็ไม่มีประโยชน์ สู้เอาให้ฉู่เซวียนยังดีเสียกว่า อย่างไรเขาก็เป็นหลานชายของเธอนะ ส่วนอาการบาดเจ็บของอวี้ผิง พวกเราทุกคนในครอบครัวจะช่วยกันคิดหาทางรักษาให้เขาเอง เธอคิดว่าอย่างไรเล่า”
พี่สาวลูกพี่ลูกน้องคนหนึ่งของฉู่อวี้ผิงถอนหายใจออกมาคำหนึ่งแล้วเอ่ยเกลี้ยกล่อม