กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ขี้เกียจลงตอน
“พี่สวิน ไม่สิ พ่อบุญธรรม ครับการคุกเข่าคารวะจากฉันด้วยเถอะ!”
“ลู่สวิน ทำไมนายถึงร้ายกาจเพียงนี้กัน~”
“ว้าว เถ้าแก่ ท่านหล่อเหลาบาดใจจริงๆ ค่ะ~”
ลู่สวินเพิ่งตื่นนอน ก็ได้รับข้อความส่งเข้ามาเป็นพะเนิน
มีทั้งที่หลี่ปู้ฝานส่งมา ฉู่อิ้วฉิงส่งมา และไป๋หลิงส่งมา
รวมถึงข้อความจากสหายคนอื่นๆ อีกจำนวนหนึ่ง
สถานการณ์อันแสนคึกคักเช่นนี้
ลู่สวินถึงกับมึนงงไปชั่วขณะ
เขาเปิดโทรศัพท์มือถือดูอยู่นาน จึงเข้าใจว่าเกิดสิ่งใดขึ้น
“เอาเถอะ”