กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ขี้เกียจลงตอน
“ตู้ม~”
ลูกไฟอันร้อนระอุพุ่งหวีดหวิวออกไป เปลี่ยนถ้ำแห่งนั้นให้กลายเป็นทะเลอัคคี
งูไม่กี่ตัวที่ซ่อนอยู่ข้างในพลันมอดไหม้กลายเป็นเถ้าถ่านในชั่วอึดใจ
“ลู่ ขอบใจเธอนะ ฉันกลัวงูที่สุดเลย”
ออดรีย์ลูบอกเบาๆ ขนตายาวงอนสั่นไหวเล็กน้อย ริมฝีปากที่เดิมทีแดงระเรื่อในยามนี้กลับดูซีดเผือดลงบ้าง
ลู่สวินลอบประเมินเธออย่างเงียบๆ มหาจอมเวทขั้นที่สี่ผู้สง่างามเนี่ยนะจะกลัวแค่งูพิษขนาดนี้?
ท่าทางขวัญหนีดีฝ่อเช่นนั้นดูไม่เหมือนแกล้งทำ แต่จังหวะที่โผเข้าสู่อ้อมอกเขาเมื่อครู่ ชัดเจนว่าแฝงความอ่อนช้อยออดอ้อนอย่างจงใจอยู่บ้าง
แม้จะไม่มั่นใจว่านักฆ่าก่อนหน้านี้คือเธอหรือไม่ แต่ลู่สวินกลับยิ่งรู้สึกว่า เธอพุ่งเป้ามาที่บาร์บาราอย่างแน่นอน
“ฉันวางเขตอาคมเองนะ”