เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ขี้เกียจลงตอน
หลังจากจัดการโอสถสงครามระดับห้าเรียบร้อย ลู่สวินก็เก็บของอย่างง่ายๆ แล้วรีบออกจากประตูไป
“นั่นลู่สวินนี่”
“เขากำลังรอใครอยู่กันนะ”
ใต้ตึกหอพักหญิง นักศึกษาหญิงหลายคนที่เดินผ่านไปมาเห็นลู่สวินยืนรออยู่ตรงนั้น ต่างก็อดอิจฉาคนที่เขากำลังรออยู่ไม่ได้
ในไม่ช้า พวกเธอก็รู้ว่าลู่สวินกำลังรอใคร
มู่หรงหว่าน
วันนี้เป็นวันสุดท้ายก่อนการทดสอบดินแดนลับ ลู่สวินเตรียมจะมอบโอสถสงครามที่ตนหลอมสร้างขึ้นให้มู่หรงหว่านสองเม็ด
ทันทีที่เห็นลู่สวิน ในสมองของมู่หรงหว่านก็อดไม่ได้ที่จะผุดภาพคืนนั้นเมื่อไม่กี่วันก่อนขึ้นมา พวงแก้มร้อนผ่าวขึ้นเล็กน้อย และหัวใจก็เต้นเร็วขึ้นอย่างเงียบๆ
เธอเบือนสายตาหนีโดยจิตสำนึก ไม่กล้าสบตากับลู่สวิน ด้วยกลัวว่าจะถูกสายตาอันเร่าร้อนคู่นั้นของเขามองทะลุถึงความคิดในใจ
ฝีเท้าก็หยุดชะงักลงโดยไม่รู้ตัวเช่นกัน