ตอนที่ 114 ลาภปาก

“โอ๊ย~”

ขณะกำลังเดินอยู่ สาวงามผมบลอนด์คนหนึ่งที่เดินสวนมาพลันข้อเท้าพลิก ร่างเพรียวระหงสูญเสียการทรงตัวในทันที แล้วล้มเอียงเข้าหาลู่สวินราวกับกิ่งหลิวลู่ลม

ลู่สวินตาไวและมือไว รีบยื่นมือออกไปพยุงเธอเอาไว้ทันควัน

ร่างอันนุ่มนิ่มของหญิงสาวโถมเข้าสู่อ้อมอกเบาๆ กลิ่นหอมจางๆ อันสง่างามของดอกไวโอเลตพลันโชยมาแตะจมูก ชวนให้จิตใจสดชื่นเบิกบาน

เมื่อมองจากมุมของลู่สวิน ก็พอดีเหลือบไปเห็นใต้คอเสื้อที่เปิดอ้าเล็กน้อยของหญิงสาว ยอดขุนเขาหิมะคู่อันน่าภาคภูมิใจกำลังกระเพื่อมไหวเบาๆ ตามลมหายใจที่กระชั้นถี่

เหล่านักศึกษาที่ทางฝั่งตะวันตกส่งมาเยือนในครั้งนี้ ดูเหมือนจะผ่านการคัดสรรมาอย่างพิถีพิถัน ผู้ชายก็หล่อเหลาผู้หญิงก็งดงาม รูปร่างหน้าตาล้วนอยู่ในระดับชั้นยอด

“เธอไม่เป็นอะไรใช่ไหม”

ลู่สวินช่วยพยุงเธอให้ยืนตรง

“ขะ...ขอบคุณค่ะ”