ตอนที่ 47 โดนวางยาอีกแล้ว น้าเป็นผู้หญิงร้ายกาจจริงๆ

“ลู่สวิน เหนื่อยแย่เลยล่ะสิ มา ดื่มน้ำสักแก้ว”

ณ ชั้นสามของร้าน มู่หรงเยียนยื่นน้ำแก้วหนึ่งให้ลู่สวิน

“ขอบคุณครับน้า”

ลู่สวินที่เหงื่อท่วมศีรษะรับน้ำมา แล้วดื่มอึกๆ ลงคอ

ร้านแห่งนี้มีพื้นที่ไม่น้อย มีขนาดสองร้อยกว่าตารางเมตร ทั้งยังแบ่งเป็นสองชั้นบนล่าง

ชั้นสามคือคลังเก็บสินค้า ส่วนชั้นสี่เป็นที่พักของมู่หรงเยียน

อืม เธอเซ้งตึกนี้มาทั้งหมด ทั้งยังตั้งชื่อให้ว่าหอซิงเยวี่ย

หลังจากลู่สวินตามมู่หรงเยียนมาถึงที่นี่ ก็พบว่ามีเรื่องต้องทำไม่น้อย

มู่หรงเยียนเตรียมจะตรวจนับสต็อกสินค้าอย่างละเอียดก่อนจะไป

ผลปรากฏว่า วันนี้มีพนักงานสองสามคนขอลางานพอดี คนจึงไม่พอ