กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ขี้เกียจลงตอน
“ใครคิดจะแย่งนักศึกษาของฉัน?”
น้ำเสียงเกียจคร้านเสียงหนึ่งพลันดังขึ้น
ลู่สวินมองตามเสียงไป ก็เห็นตาแก่ตัวเล็กหนวดเครารกรุงรัง ไม่ดูแลภาพลักษณ์คนหนึ่ง ไม่รู้ว่าโผล่มาอยู่ไม่ไกลตั้งแต่เมื่อใด
“ลู่สวินใช่ไหม เมื่อคืนครูดื่มมากไปหน่อย เพิ่งเห็นประวัติที่เธอส่งมา ครูตกลงเป็นอาจารย์ที่ปรึกษาให้เธอแล้ว ผู้อาวุโสฟู่ ท่านกลับไปได้แล้ว”
ตาแก่ตัวเล็กอธิบายกับลู่สวินประโยคหนึ่ง ก่อนจะหันไปเอ่ยกับฟู่เซว่
ดื่มเหล้าเนี่ยนะ?
ลู่สวินมองปราดเดียว ที่เอวของตาแก่ตัวเล็กเหน็บกาสุรารูปน้ำเต้าเอาไว้ กลิ่นหอมจางๆ ของสุราลอยออกมาจากด้านใน สดชื่นจับใจ
นี่คือเฟ่ยไท่อาผู้มีตบะเป็นปรมาจารย์ขั้นที่ห้าหรือ?
ภาพลักษณ์นี้ เหตุใดถึงได้ดูไม่เอาถ่านเช่นนี้
พอคิดอีกที ไม่เอาถ่านสิดี